ناهماهنگی در توسعه حمل‌ونقل عمومی در مشهد؛ مترو در سکوت، ترافیک در غوغا

در اردیبهشت گلایه‌های گسترده‌ای از سوی شهروندان نسبت به تأخیر در بهره‌برداری از خط چهار مترو مشهد مطرح شد. پروژه‌ای که سال‌ها پیش آغاز شد، اما به‌ دلیل نبود اعتبارات لازم، مشکلات قراردادی با پیمانکاران و ناهماهنگی بین ارگان‌های اجرایی، هنوز به ایستگاه پایان نرسیده است. وعده‌هایی که بارها برای تکمیل این پروژه داده شده بود، حالا دیگر برای شهروندان رنگ باخته و بی‌اعتمادی به سیستم مدیریت شهری را افزایش داده است.

ناهماهنگی در توسعه حمل‌ونقل عمومی در مشهد؛ مترو در سکوت، ترافیک در غوغا
رویا حسین‌زاده – خبرنگار اجتماعی خبرگزاری شهرداری‌های کشور (شهرداری‌ها نیوز)

همزمان با این تأخیر، رشد جمعیت مشهد، افزایش زائران ورودی، و حجم بالای خودروهای شخصی موجب تشدید ترافیک در هسته مرکزی و مناطق پرتردد مانند احمدآباد، بلوار وکیل‌آباد و خیابان امام رضا(ع) شده است. بسیاری از شهروندان در ساعات پیک، تا بیش از ۴۵ دقیقه در ترافیک متوقف می‌مانند، بدون اینکه گزینه‌ای سریع، مطمئن و ارزان برای جایگزینی خودروی شخصی در اختیار داشته باشند.

در کنار مترو، وضعیت اتوبوس‌رانی نیز مناسب نیست. گزارش‌ها حاکی از آن است که بیش از ۳۵٪ از ناوگان اتوبوس‌رانی مشهد فرسوده و نیازمند بازنشستگی است. اتوبوس‌های دودزا، بدون کولر، با صندلی‌های فرسوده و تأخیرهای مکرر، نه‌تنها شهروندان را از استفاده از آن‌ها دلسرد کرده، بلکه باعث افزایش آلودگی هوای شهر نیز شده‌اند.

منتقدان شورای شهر مشهد معتقدند که توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی نیازمند مدیریت یکپارچه، شفافیت مالی و مشارکت واقعی بخش خصوصی است. اما به نظر می‌رسد نبود نقشه راه مشخص، تداخل وظایف بین شهرداری و نهادهای استانی و نیز عدم بهره‌گیری از تجربیات موفق سایر کلان‌شهرها باعث شده که توسعه سیستم حمل‌ونقل عمومی در مشهد با کندی و آشفتگی پیش برود.

این در حالی است که کلان‌شهرهایی چون تهران و اصفهان در سال‌های اخیر توانسته‌اند با بهره‌گیری از مدل‌های مشارکتی و حمایت دولت، بخشی از کمبودهای زیرساختی خود را جبران کنند؛ اما مشهد هنوز در پیچ وعده‌ها و جلسات بی‌ثمر باقی مانده است.

شهروندان مشهدی به‌درستی می‌پرسند: تا کی باید زمان، آرامش و سلامت خود را در خیابان‌ها تلف کنند، در حالی که وعده توسعه حمل‌ونقل عمومی، سال‌هاست تنها بر روی کاغذ مانده است؟